تبلیغات
Miracle معجزه معجزه Miracle - کوچه

یا فارس الحجاز ادرکنی یا ابا صالح المهدی ادرکنی ادرکنی
نویسنده :سیا
تاریخ:جمعه 22 مهر 1390-10:19 ب.ظ

کوچه

کوچه

بی تو مهتاب ‌شبی ، باز از آن كوچه گذشتم

                                                       همه تن چشم شدم ، خیره به دنبال تو گشتم

شوق دیدار تو لبریز شد از جام وجودم

                                                                            شدم آن عاشق دیوانه كه بودم

در نهانخانة جانم ، گل یاد تو درخشید

                                                         باغ صد خاطره خندید ، عطر صد خاطره پیچید

یادم آمد كه شبی باهم از آن كوچه گذشتیم

                                                        پر گشودیم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتیم

ساعتی بر لب آن جوی نشستیم

تو همه راز جهان ریخته در چشم سیاهت

                                                                             من همه ، محو تماشای نگاهت

آسمان صاف و شب آرام

                                                                                          بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فرو ریخته در آب

                                                                          شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

                                                                          همه دل داده به آواز شباهنگ

یادم آید ، تو به من گفتی : از این عشق حذر كن

                                                                              لحظه‌ای چند بر این آب نظر كن

آب ، آیینة عشق گذران است

                                                              تو كه امروز نگاهت به نگاهی نگران است

باش فردا ، كه دلت با دگران است

                                                         تا فراموش كنی ، چندی از این شهر سفر كن

با تو گفتم :‌ حذر از عشق ؟ ندانم

                                                                  سفر از پیش تو ؟ هرگز نتوانم ، نتوانم !

روز اول ، كه دل من به تمنای تو پر زد  ،

                                                                              چون كبوتر ، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدی ، من نه رمیدم ، نه گسستم ...

باز گفتم كه : تو صیادی و من آهوی دشتم

                                                             تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم ، نتوانم !

اشكی از شاخه فرو ریخت

                                                                         مرغ شب ، نالة تلخی زد و بگریخت

اشك در چشم تو لرزید

ماه بر عشق تو خندید !

یادم آید كه : دگر از تو جوابی نشنیدم

                                                      پای در دامن اندوه كشیدم ، نگسستم ، نرمیدم

رفت در ظلمت غم ، آن شب و شب‌های دگر هم

                                                                   نه گرفتی دگر از عاشق آزرده خبر هم

نكنی دیگر از آن كوچه گذر هم ...

بی تو ، اما ، به چه حالی من از آن كوچه گذشتم !


فریدون مشیری